you need my for nothing,don’t you?

ÍÒ·ÔµÂì 170208 1349 @PLA

½¹µ¡…
à¢éÒÁÒ·Ó§Ò¹µÍ¹à·Õè§æ
¾ÍºÍ¡ÇèÒ¨ÐÁÒ·Ó§Ò¹ÇѹÍÒ·ÔµÂì áµèÅФ¹¡ç·Ó˹éÒÊÐÍÔ´ÊÐàÍÕ¹
áµèàÃÒªÔ¹áÅéǡѺ¡ÒÃà¢éÒ office ÁÒ·Ó§Ò¹ÇѹàÊÒÃì…ÇѹÍÒ·ÔµÂì
ËÃ×ÍÁÒ·Ñé§àÊÒÃìáÅÐÍÒ·ÔµÂì
¹Ö¡¶Ö§¾è͡ѺáÁè·Õè·Ó§Ò¹ÍÒ·ÔµÂìÅÐ 7 ÇѹÊÔ….

ã¡Åé¨ÐÊè§ present ÍÕ¡¤ÃÑé§
àÃÒ¤§µéͧ·Ó§Ò¹µÔ´¡Ñ¹·Ø¡Çѹ…ÃÇ´¨¹ÊÔé¹à´×͹…
¡ç..¤§ÁÕºÒ§¤¹·Õè·Ó§Ò¹ÇѹÍÒ·ÔµÂìàËÁ×͹¡Ñ¹ºéÒ§áËÅèйÐ

ÁÕËÅÒÂÍÂèÒ§·ÕèàÃÒäÁèà¢éÒ㢵ÑÇàͧ àÅ·ÓãËéäÁèÃÙé¨Ð¨Ñ´¡ÒÃÁѹÂѧä§
»ÃÐâ¤ãËé¡ÓÅѧã¨âÅËæºÍ¡ÇèÒ
If there’s no solution just KISS it.
â´Â·Õè KISS ÂèÍÁÒ¨Ò¡…Keep It Simple and Stupid.

¤Ô´äÁèÍÍ¡ÇèҨзÓÂѧä§
à¾ÃÒкҧ¤¹¡çºÍ¡ãËé·ÓµÑǹÔè§æà¢éÒäÇé
ÍÂèÒÍÂÒ¡ä´éÍÐäèҡà¤éÒ
¶éÒà¨Í¡Ñ¹¡çÂÔéÁ …à¡çºäÇé¤Ô´¶Ö§(à¤éÒ¢éÒ§à´ÕÂÇ)àÇÅÒËèÒ§¡Ñ¹….

ÁѹªèÒ§ÍØ´Á¤µÔÊÓËÃѺàËÅ×Íà¡Ô¹
¶Ö§áÁé㹤ÇÒÁà»ç¹¨ÃÔ§àÃÒ¨ÐÍÂÙè¡Ñ¹¤¹ÅÐâÅ¡
áµèºÒ§·Õ·Õèä´éÃѺÃÙéàÃ×èͧ¢Í§à¤éÒàÅç¯æ¹éÍÂæ
·ÓãËéàÃÒÃÙéÊÖ¡….â¡Ã¸ ¼ÊÁ¡ÑºàÊÕÂã¨
«Ö觨ÐÇèÒä»à¤éÒ¡çäÁèä´é¨Ðµéͧ㨷ÓÂѧ§Ñ鹡ѺàÃÒâ´ÂµÃ§«Ð˹èÍÂ
ºÍ¡ä´éàÅÂÇèÒàÃ×èͧ·Õè·Ó äÁèÁÕÍÐäÃà¡ÕèÂǡѺ¢éͧ¡ÑºàÃÒàÅÂ
áÅÐäÁèÃÙé¨Ð·ÓÂѧ䧡Ѻ¤ÇÒÁÃÙéÊ֡Ẻ¹Õé
àÃÒäÁèÃÙé¨Ð·ÓÂѧ䧵èÍä»
ÍÂÙèẺ§§æẺ¹Õé
ËÃ×ͤÇõéͧ ·Ó¤ÇÒÁÊÐÍÒ´ÁѹãËéàÃÕºÃéÍÂ…

the way

อาทิตย์ 100208 2108
.
.
ค่ำๆวันอาทิตย์ไม่รู้จะทำอะไร
น่าเบื่อจริง

นอนพลิกซ้ย พลิกขวา สลับกับนอนคว่ำหน้าก็ยังเบื่อ
คุยโทรศัพท์แล้วก็ไม่หายเบื่อ
แต่งานที่คิดไว้ว่าจะทำ ก็ยังไม่ได้เริ่มซะที
.
.
เปิด notebook ทิ้งไว้แก้เซ็งเป็นเพื่อนกัน
ก็เหมือนปกติ …
คืนวันอาทิตย์มักอ้างว้างเสมอ
เราชอบนึกว่าคุณทำอะไรอยู่
ทำงาน ดูทีวี คุยเล่นกับแม่ หรือไม่ได้คิดอะไรทั้งนั้น

.
.
.
พรุ่งนี้เราลางานอีกวัน
อยากลาอีก อยากหยุดอีก
ถ้าลาออกได้เลย ก็คงจะไปโดยทันทีเหมือนกัน
.
.
เห็นมั๊ยว่า พอไม่ต้องเข้าไปทำงาน
อยู่กับบ้านเฉยๆมันก็มีเรื่องอื่นๆนอกจากงานให้ทำอีกเหมือนกัน
เรื่องเล็กๆน้อย อย่างเช่น ล้างห้องน้ำ
เราไม่ได้ล้างมาเกอบเดือนแล้ว
ว่าจะดูดฝุ่นห้องนอนแม่ก็ยังไม่ได้ทำ
ห้องตัวเองที่คิดว่าจะทำความสะอาดทุกสองอาทิตย์
นี่ก็เข้าไปอาทิตย์ที่สามแล้วก็ยังไม่ได้ทำ

หยุดตั้งสี่วัน ยังทำไม่ครบเลย
กับแค่เรื่องเล็กๆน้อยๆขนาดนี้…ยังทำไม่ได้เลย
จริงเหรอวะ ที่บอกว่า…
ถ้าเราแบ่งเวลาให้ดี เราจะมีเวลาพอสำหรับทุกๆอย่าง
.
.
.
ตอนนี้อามณ์จืดชืดมาก
เป็นช่วงเวลาอยากแยกตัวออกจากเรื่องอื่น
ฉะนั้น ฟังเพลงอะไรจะจมปลักลงเหวกว่าปกติ
ไม่ไหวๆ ทำงานทำการไม่ได้พอดี
เราสามารถฟังเพลงที่ชอบซ้ำกันได้ทั้งวัน
มันต้องเป็นบ้าแหงๆ
ฟังแล้วเศร้า ฟังแล้วนั่งร้องไห้มันก็ยังจะฟังของมันยังงั้น
เพี้ยน….
มีช่วงนีง เราติดประโยคจากหนังสือเรื่อง ฉันเคยรัก
หรืออะไรทำนองนี้ จำชื่อไม่ค่อยได้แล้ว
เป็นเรื่องสั้นหลายเรื่องแปลจากภาษาฝรั่งเศส
มีบทนึงนางเอกชอบรำพึงรำพันด่าตัวเองว่า ฉันมันโง่

ช่วงนั้นเราก็สติไม่ค่อยด มีเรื่องไม่ดีเกิดขึ้นไว่เว้นวัน
เราเลยติดพูดกับตัวเองว่า ฉันมันโง่
ช่วงนั้นจิตตกขั้นวิปริตเลยแหล่ะ
.
.
ตอนนี้เรากลับมาคิดแบบนั้นอีกครั้งแล้ว
.
.

virtually yours

เสาร์ 090208 1852

เมื่อวานกับวันจันทร์เราลางานไว้
ทำให้ดูเหมือนเป็นการลาพักร้อน 4 วัน
ขอให้สงบสมใจอยากเถอะนะ…

วันนี้ออกไปเล่น fitness อีกครั้ง
เล่นมาประมาณเดือนนึงได้แล้วล่ะมั๊ง
ทำให้รู้ตัวว่า กีฬาที่ไม่มี partner น่าจะเหมาะกับเรามากกว่าเล่นเป็นคู่
ชอบการออกกำลังกายแบบ stand alone and indoor working out มาก
มันรู้สึกหัวใจเป็นอิสระที่สุด
คงจะเหมาะกับคนคิดมากและฟุ้งซ่านแบบเราที่สุดแล้ว
เพราะตอนที่ออกกำลัง โกรธแค่ไหน

หรือคิดเรื่องเศร้าที่สุดในชีวิต ยังไงก็ไม่เศร้า
เป็นการผ่อนคลายและปลดปล่อยเรื่องบ้าๆในใจได้ดีพอสมควร
…(แต่ก็เก็บเอามาคิดต่อวันหลังอยู่ดี)

อาทิตยนึงไปประมาณ 2-3 ครั้ง
คือแล้วแต่ว่าจะหาเวลาไปได้วันไหน
ถ้าวันธรรมดาไปไม่ได้ เราก็ไปวันเสาร์แทน
สนุกดีเหมือนกัน
เวลาหัวใจเต้นแรงแล้วเหงื่อออกเยอะๆ จะลืมเรื่องอกหักไปเลย….
ก็อย่างที่ว่า คือเดี๋ยวนี้เราทำอะไรหลายอย่างด้วยตัวเองมากขึ้น…
มันเลยรู้สึกดีกับตัวเองมากขึ้น
ชดเชยเวลาที่รู้สึกแย่กับตัวเองได้ดีในระดับหนึ่ง…

.

.
ใบตองกลับมาจากสิงคโปร์…
ได้เจอมันประมาณหนึ่งชั่วโมง
คุยกับแป๊บเดียว พรุ่งนี้มันก็กลับแล้ว….

อยากเลิกทำงานที่นี่

แต่…คงต้องอดทนอีกสักพัก
บางเวลา เราก็สงสัย ว่าคนอื่นๆเวลาเบื่อหน่ายกับปัจจุบันที่เป็นอยู่
เค้าทนและผ่านมันไปได้อย่างไร ??
ใช้แค่ความอดทนเท่านั้นก็พอแล้ว หรือว่าต้องผสมอย่างอื่นเข้าไปด้วย
เราก็พอเข้าใจว่าตัวเองเป็นคนอารมณ์ขึ้นลงได้ง่าย
แต่เป็นเฉพาะกับเรื่องของตัวเองเวลาอยู่กับตัวเองเท่านั้น
กับคนอื่นเราจะระวังมาก ….
บางวันก็โกรธคุณเหลือเกิน
แต่อีกสามสิบชั่วโมงต่อมา
ก็พบว่าเราคิดถึงคุณมากกว่าอารมณ์โกรธบ้าๆแบบนั้น
แล้วก็ยอมแพ้ความจริงเสียทุกที
ความจริงที่ว่า….

 คุณเป็นเรื่องจริงเพียงอย่างเดียวในโลกแห้งแล้ง และเวิ้งว้างของเรา

ขอโทษด้วย ถ้ามันจะดูเหมือนว่าคุณเป็นหลักที่พึ่งของเราโดยไม่รู้ตัว
ใครจะอยากถูฏพึ่งพาโดยคนอื่น
มันน่าเบื่อ หนักและเหน็ดเหนื่อย แล้วยังไร้อิสระอีกด้วย

โลกปลอมๆของเรามีคุณเท่านั้นที่เป็นความจริง
เมื่อมีเรื่องหนักใจเราจะคิดถึงคุณคนแรก..หรือคนที่สองโดยไม่รู้ตัว
มักคิดวนเวียนแค่ว่า “ช่วยเราด้วย”

ไม่เจอกันนาน คิดว่าคุณคงสบายดี

อย่างน้อยก็คงสบายกว่าช่วงก่อนปีใหม่
เราเองก็ยังอยู่ดี แม้เรื่องบ้าๆจะมากขึ้นกว่าปกติ
พยามจะพึ่งคุณให้น้อยลง
แต่ยังหวังอยู่บางครั้ง…

หวังลมๆแล้งๆ แห้งๆซีดๆ
ว่าสักวัน ความเย็นชาของคุณจะจืดจางลงบ้าง

My breaking heart and I agree…..

พุธ 060208 2310

ถอนหายใจยาวๆอยู่หลายที

เราอยู่ที่นี่
แต่เธออยู่ที่นั่น
ในเวลาเดียวกัน แต่…ต่างไปด้วยสถานที่ และความรู้สึก
ตอนมัธยมดูเรื่อง the event horizon ชอบแนวความคิดมาก
หลายปีผ่านไปกลับมานึกถึงกันอีกครั้ง
ถ้าทำได้จริงมันจะเป็นยังไงนะ ?

สามวันดีสี่วันเศร้า
ระยะหลังนี่ไม่ดีเลย
เรากลับมานอนไม่หลับ ไม่อยากกินข้าวอีกแล้ว
อาการแย่มากๆอย่างอื่นที่ไม่เคยเป็น ก็มาเป็น
นี่ยังไม่นับไมเกรนที่ไม่ได้เป็นมาสักพักแล้วนะ
เราแค่อยากหยุดสักพัก ขอเวลาคิดว่าจะแก้ปัญหายังไง
อยากลองคิดดูอีกครั้ง
ว่า….อันไหนแก้ได้ อันไหนต้องปล่อยมันไป
อันไหนต้องพยามมากกว่านี้
และอันไหน ต้องยอมแพ้

I’ll be your Landscape

อาทิตย์ 030208 1650
สองวันนี้เป็นวันหยุดอย่างแท้จริง
หลังจากอาทิตย์ที่แล้วทำงานติดกันแปดวัน
แปดวันวุ่นวาย …
หลังจากดิ้นรนทำ concept มาหนึ่งปี
ในที่สุดก็ปิด Landscape Conceptual Design ได้เสียที
แปดเดือนกับพื้นที่ 150 ไร่ และ สี่เดือนแห่งความทุกข์ทรมาน

หลังๆนี้เราเปรยกับเพื่อนสนิทที่เป็นรุ่นพี่ในที่ทำงาน
ว่าเราไม่อยากเกี่ยวข้องกับการทำ present ที่อยู่ในช่วงการทำ concept เท่าไหร่
จะว่าไปไม่ค่อยอยากยุ่งด้วยอีกแล้ว
การทำ concept แบบสุดขั้ว ที่จริงแล้ว มันก็เหมือนกับงานเตคทั่วไป
คือเกี่ยวข้องและต้อง deal กับคนจำนวนมาก นี่คือส่วนของการ manage
ส่วนเรื่องความคิดและการ design ก็เหนื่อยแบบไม่รู้หัวรู้หางเหมือนกัน
แต่ที่เราบ่นว่าอยากจะเลิกทำตรงนี้ไม่เกี่ยวกับความวุ่นวายที่ว่าหรอก
มันเป็นเพราะ บางคนมันเห็นแก่ตัวมากจนไม่น่าเชื่อ
ทำให้เรารู้สึกเวทนาใจกับความไม่ได้เรื่องของมนุษย์เสียอยู่หลายวัน
แต่ตอนนี้ก็ช่างมันเถอะวะ….เราคงรู้จักและติดค้างกันแค่นี้
หวังว่ามึงคงไม่ต้องมาทำให้กูเซ็งหัวใจไปมากกว่านี้
ไปๆซะเถอะ
โปรเจคนี้คงเป็นสาม concept สุดท้ายที่เราคงจะได้ทำแล้วล่ะมั๊ง
หลังจากนี้อีกไม่กี่เดือนเราคงไม่ได้เจอกันอีกแล้ว