Archive for March, 2008

h1

forever ordinary

March 16, 2008

อาทิตย์ 160308 2115
.
.
.
เพิ่งรู้ตัววันนี้ ว่าชอบรถไฟฟ้าสถานีช่องนนทรี
.
.
.

สองสามปีที่แล้วไปฝึกงานที่สาทร ซอย 10
เลยต้องผ่านแถวนั้นทุกวัน เลยรู้สึกชอบแถวๆนั้น
จนวันนี้มีโอกาสผ่านไปแว้บๆอีกครั้ง ก็ยังรู้สึกชอบและรู้สึกดีเหมือนเคย

.
.
.
ช่วงนี้ไม่มีอะไร
ทำงานไปวันๆ แก้ปัญหาไปวันๆเหมือนเช่นเคย
โฟกัส ไม่ค่อยดีเท่าไหร่ หนึ่งวันทำงานได้น้อย ทั้งๆที่อยู่บริษัทวันละ 12 ชั่วโมง

เรื่องที่เคยคิดค้างๆคาๆ ก็เริ่มเข้าใจมากขึ้น
มีแกว่งๆอยู่บ้างเหมือนกัน
แต่ก็พยามย้ำกับตัวเองบ่อยๆ
ว่าตัดสินใจไปแล้ว ด้วยเหตุผล อย่าเอาอารมณ์มากวนเลย

ปวดหลัง
และอยากไปเที่ยวทะเล

.

พรุ่งนี้ก็วันจันทร์อีกแล้ว
คงได้เจอตานั่นเหมือนเคย…

h1

you’re my super star

March 9, 2008

อาทิตย์ 090308 1631

.

พอรู้สึกตัวอีกที ก็ 25 เข้าไปแล้ว
เร็วจัง…
ก็รู้สึกว่าตัวเองเป็นผู้ใหญ่มากขึ้นเหมือนกันนะ
แต่หลายคนมักบอกว่าเราดูเด็ก
หน้าตาเหมือนอยู่ม.ปลาย ???
สงสัยไม่ค่อยแต่งตัว แต่งหน้าเหมือนเด็กสมัยนี้มั๊ง
เลยดูเหมือนเด็ก(ในสมัยก่อน)…

.

.

.

ออกไปห้างแถวบ้านแล้วลมแทบจับ
รองเท้ายี่ห้อที่เราอยากได้ตั้งแต่ปีใหม่เอามาลดราคา 50% แหน่ะ
แถม Lacoste ก็เอารองเท้ากับกระเป๋ามาลดอีก 30%
อยากได้ๆๆๆๆๆๆ
แต่คงต้องคิดดูใหม่ดีๆอีกครั้ง
เพราะเดือนนี้รายจ่ายอ่วมและบวมกว่าปกติ

เริ่มจากหมอฟันที่จ่ายเยอะกว่าครั้งก่อนๆ
ต้องกลับมาจ่ายต่า fitness อีกครั้ง
คุณน้องชายจะหนีไปเมืองนอก…คงต้องติดเงินไปให้มันเสียหน่อย
เพราะระยะหลังมันก็มารับส่งเราดึกดื่น เช้า-สาย หรือบ่าย ไม่เคยบ่น
ที่สำคัญ เดือนนี้ต้องจ่ายภาษีเพิ่ม !!!

ขอลาไปซื้อยาดมสักแปดหลอด…..

 .

.

.
ตัดสินใจอย่างเป็นทางการครั้งที่ 1
ว่าคงจะลาออกเดือนพฤษภา เป็นแน่นอน
…ถ้าไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลง
นี่ก็จะกลางมีนาแล้ว….ถึงเวลาแล้วจริงๆ

.

.

ช่วงนี้อารมณ์ดีเกินไป
เพราะอะไร รู้ๆกันอยู่….
จะเป็นยังงี้ได้อีกนานสักแค่ไหนวะ

.

ฤดูร้อนกลับมาแล้ว….

h1

I wanna love you right

March 1, 2008

เสาร์ 010308 2232

 .

.
ความอยากรู้อยากเห็น เป็นจุดเริ่มต้นของความวิบัติเสมอ

.

.
วันนี้กลับไปออกกำลังกายอีกครั้ง
หลังจากหายไปสิบวัน
แต่ทำไมรู้สึกว่ามันนานกว่านั้นก็ไม่รู้

เราทำงานรวดตั้งแต่วันที่สิบสอง
จนถึงเช้ายี่สิบเจ็ด ไม่ได้นอนอยู่สามวัน
งานมันเร่งและซับซ้อนมากเลยทำให้ไม่มีเวลาทำของที่สัญญาไว้ว่าจะทำ
นี่เราเรียกมันว่างานจริงๆเหรอ ?

.

ระยะหลังมีคนใหม่ๆถูก recruit มาทำงานจำนวนมาก

ในขณะที่เรากำลังจะจากไป….

เรา…คือว่า…..

เราไม่ได้อยากจะชอบเค้าหรอกนะ

แต่ทุกทีที่มีความรู้สึกและความสงสัยแบบนี้ในใจ

มันจะเกิดและเป็นเรื่องราวขึ้นมาเสมอ…..

ความอยากรู้อยากเห็นทำเราช้ำใจหลายครั้งแล้ว

และก็ไม่อยากเจ็บใจซ้ำอีกครั้งแล้วด้วย

.

.

.

.

เราไม่ได้อยากชอบเค้า

เราไม่ได้อยากชอบเค้า

เราไม่ได้ชอบเค้า

.

ท่องเข้าไป

แล้วต่อไปนี้ให้ไปทำงานทุกวันด้วยความปกติ

อย่าแอบมอง อย่าอยากรู้ อย่าสงสัย

.

ปล่อยให้มันเป็นไปตามธรรมชาติเถอะ

เรื่องเก่ายังจัดการไม่รีบร้อยเลยนะแกน่ะ…..