I will make it through the winter

อังคาร 160908 1758

 

การได้อยู่บ้านช่วงฤดูฝนเป็นอะไรที่มีความสุขมากๆ

เราลาพักร้อนสองวัน….เพื่ออยู่บ้านเฉยๆ

พอตกเย็นวันนี้ก็เริ่มใจไม่ดี เพราะพรุ่งนี้ต้องกลับไปทำงานแล้ว

ครั้งนี้ชีวิตการทำงานมาถึงจุดที่ว่าไม่มีความสุขและเบื่อกับสิ่งที่ทำเต็มทน

…..มันเครียดเกินไปด้วยแหล่ะ

ตอนนี้ได้แต่นั่งนับเวลาถอยหลัง

ถ้าเอาเข้าจริงรีสอร์ทที่พังงาที่ทำอยู่ สักมีนาเมษาก็น่าจะเสร็จ

คงได้จากไปตอนนั้นแหล่ะ ครั้งนี้ก็คิดจริงๆละว่าต้องไปแน่ๆ

 

อีกสามเดือนครึ่งก็หมดปีพอดี

ทุกอย่างเหมือนเดิมเลย

เรายังฟังเพลงซ้ำๆ เป็นเพลย์ลิสตั้งแต่สงกรานต์

เป็นเพลงเดิมๆที่เคยเซฟไว้ตั้งแต่ตอนนั้น

ทำให้นึกถึงตอนรู้จักตานั่นใหม่ๆ

ตอนที่ยังฟุ้งซ่านกว่านี้…..ตอนนี้เป็นเพื่อนทำงานกันแนบเนียนไปแล้ว

ซึ่งก็ดีกับเรา ถึงแม้ว่าบางทีจะยังพยามแอบซึ้งอยู่คนเดียวบ้างก็ตาม

นี่เราพยามช่วยเค้าเรื่องงานที่อื่นอยู่….

จนตอนนี้ เราว่าเค้าก็ยังไม่ได้สงสัยอะไรอย่างจริงจังหรอก ว่าเราคิดอะไรอยู่

อาจจะตะหงิดๆในใจบ้าง แต่หลักฐานยังไม่เพียงพอ

เคยคิดว่าจะบอก จะถามเหมือนกัน เพราะก็อยากรู้ว่าเค้าจะรู้ตัวบ้างมั๊ย

 

 

เมื่อวานไปงานอ.ศิลป…..

อยู่ที่มหาลัยแค่ครึ่งชั่วโมง ก็รบหนีออกมา

เพราะเพื่อนส่วนใหญ่เบี้ยวไม่มากัน

แล้วงานมันก็ไม่ค่อยมีอะไรด้วย เพราะว่าติดเรื่องงานพระพี่นางฯ

เราไป เพราะเราคิดถึงมหาลัย ทุกอย่างยังเหมือนเดิมจริงๆด้วย

คิดถึงมหาลัยสีส้มกับหลายๆอย่างที่เคยเกิดขึ้นที่นั่นในอดีต

 

เราว่าเราห็นวีแว้บๆ คิดว่าน่าจะใช่….

ตอนที่อยู่ที่งาน ก็เกาะนุ้ยแน่น เพราะกลัวต้องเจอวีตามลำพัง

แต่ไม่เจอกันซึ่งๆหน้าก็ดีแล้ว

ถึงแม้ว่า จริงๆแล้วเราจะยังคิดถึงวีอยู่เกือบทุกวันก็ตาม….

พยามไม่คิดอีกแล้วว่า เคยรู้สึกอะไรบ้าง เพราะทั้งหมดมันก็แค่นั้น….

 

 

ตอนนี้แค่อยากอยู่แบบสงบๆเท่านั้นเอง