FRI 130810
การขีดปฏิทินทิ้งไปแต่ละวันไม่ช่วยอะไรนอกจากทำให้เป็นประสาท
เป็นเครียดแล้วก็หวาดระแวง
อาทิตย์ที่แล้วมีเรื่องขลุกขลักเกี่ยวกับเราเรื่องเรียนที่ทำให้เราโมโหมาก
ตอนแรกก็วีซ่าทำเอายังเครียดจนถึงวันนี้ แล้วก็ยังไม่รู้ด้วยว่าจะเป็นยังไง
เราไม่รู้ด้วยซ้ำว่ามันเกิดอะไรขึ้น ถามใครก็ไม่มีใครตอบได้
ความไม่รู้และการรออย่างไม่มีกำหนดที่มันมะเร็งชัดๆ
ที่สำคัญ ก็ได้แต่สงสัยและโกรธตัวเอง ว่าน่าจะทำนั่นทำนี่ให้ดีกว่านี้
ตอนนี้ก็จ๋อยแดก โทษตัวเอง เป็นประสาทอ่อนๆ และได้แต่คิดว่าครั้งหน้าต้องไม่พลาดแบบนี้
ต่อมาก็เรื่องที่พักของโรงเรียน เรื่องนี้ทำเราหัวเสียมากถึงขั้นชกหน้าจอโน้ตบุค
คงชกไม่แรงพอ จอมันเลยสไลด์ตัวเองลงไปประมาณห้าสิบองศากว่าๆ
ผลก็คือ มือไม่เจ็บ จอไม่พัง แต่ยังโมโหมากอยู่
โกรธมาก เราเกลียดเรื่องพวกนี้ ในเมื่อทำทุกอย่างตามข้อกำหนด ตามระเบียบทุกอย่าง ทำอย่างถูกต้องแต่ยังพลาด
มันต้องมีใครสักคนทำผิดเรื่องนี้แน่ๆ โกรธจนถึงตอนนี้
ก็เป็นแบบนี้มาสิบวันแล้ว ประสาทเรื่องวีซ่า โมโหเรื่องห้อง
โกรธสลับเครียดอยู่แบบนี้แหล่ะ
แล้วตอนนี้ทั้งสองเรื่องนี่ยังไม่มีคำตอบ ไม่มีความคืบหน้าอะไรเลย
รู้สึกเก็บกด…..อย่างมาก
รู้สึกเหนื่อย และเครียด อาจจะเหนื่อยเพราะเครียดก็ได้
