TUE 070910
รู้สึกเหนื่อยมากจริงๆ
วันนี้ปวดตัวมากจนต้องหยุด นั่งเฉยๆ แล้วร้องไห้ออกมา
ไม่รู้เพราะเหนื่อยหรือเพราะเจ็บ
รู้ว่าเครียดเลยปวดไหล่มากมาหลายวันแล้ว
และมันก็ลามมาปวดหลัง
รู้สึกตกใจ เพราะไม่เคยปวดหลังมาก่อน ต่อให้ทำงานหนักแค่ไหนก็ไม่เคย
…….มันไม่ดีเลย
สาเหตุแรกเริ่มคือ
อดคิดไม่ได้ว่าทำไมเราแย่แบบนี้
สงสัยอยู่ในใจ…อย่างกับว่าจะรู้คำตอบงั้นแหล่ะ
เราทำมันผิดไปใช่มั๊ย
แล้วที่ตอนนี้มันแย่แบบนี้ เพราะเราทำพลาดไปหรือเปล่า
ถ้าเราไม่ห่วย มันจะยังเกิดเรื่องบ้าๆอยู่หรือไม่
เริ่มคิดจริงๆแล้วว่าที่มันกลายเป็นแบบนี้ เพราะกูจริงๆ
ได้แต่มองความพร่าเบลอในความมืด…
อย่างกับว่า จะมีคำตอบ มีทางออก มีเฉลยยังงั้นแหล่ะ
รู้สึกเหนื่อยจนบอกไม่ถูก
เป็นอีกครั้งที่คิดว่า อยากจะทิ้งทุกสิ่ง ขอขาดจากทุกอย่างที่เคยทำให้เศร้าใจ
ทั้งความไม่เข้าใจคนอื่นจนกลายเป็นไม่แน่ใจเรื่องของตัวเอง
ความสมดุลที่ไม่เคยพอ ไม่เคยมากพอที่จะพอดี
อยากทิ้งมันไปเลย ไปให้ไกล
เราเหนื่อยมากเลย
เหนื่อยจนอยากหยุดไปเฉยๆให้หมดสิ้นกัน
แม้มันมีหลายอย่างที่ต้องทำและอยากทำ แต่บางที….ไม่ทำก็อาจจะง่ายกว่า
เพราะมันไม่ต้องมาอ่อนแรง เหนื่อยใจอีกแล้ว
พรุ่งนี้ดูเหมือนจะอีกแสนไกล
และเมื่อมันมาถึงแล้ว….เราก็ไม่รู้ว่า จะจัดการกับมันอย่างไร
สุดท้ายนี้ เพื่อไม่ให้หลงลืมอะไรไป
คงต้องรวมเรื่องลึกลับแสนพิศวงของคุณ ที่ทำให้ทุกอย่างมันยากเข้าไปอีกด้วยเช่นกัน
…ในส่วนลึกสุดของหัวใจแล้ว ฉันอยากจะหยุดก้าวไปข้างหน้า
อยากวางมือจากการมีชีวิตอยู่
แน่นอนว่า ยังมีวันพรุ่งนี้ มะรืนนี้ และสัปดาห์หน้าที่จะต้องผ่านเข้ามาอีก
เพียงแต่ไม่เคยคิดว่ามันจะยากลำบากถึงเพียงนี้…
Kitchen-Banana Yoshimoto, เพลงดาบแม่น้ำร้อยสาย แปล
