Wed 170811
‘สองทุ่มก็ง่วงแล้วนะวันนี้ ฟ้าใสแจ๋วเหมือนบ่ายสี่
สี่ทุ่มจะมืดให้กันมั๊ยอยากรีบนอนพรุ่งนี้ต้องตื่นตรงเวลานะ
มีแนวโน้มว่าจะนอนไม่หลับอีกแน่คืนนี้
หิว หิว ไม่มีอะไรกิน เปิดตู้เย็นมีแต่นมกับเหล้าแล้วก็องุ่น
อืม….ขวดเหลืองๆที่กลิ้งอยู่นั่นคืออะไรวะ
อ้อ….tonic ที่ยังไม่ได้เปิด
แล้วไอ้ขวดเขียวเล็กล่ะ ฉลากเขียนภาษาเยอรมันแปลเป็นไทยได้ว่า น้ำมะนาวบริสุทธิ์เข้มข้น 100%
บ๊ะ…แล้วจะปล่อยคืนนี้ให้เซ็งไปทำไม
ตั้งแต่มาอยู่นี่เริ่มจะเปลี่ยนใจไปชอบ Vodka มากขึ้นไม่รู้เพราะอะไร
สงสัยผสมจิน(ราคาถูก)เองแล้วไม่อร่อยแบบที่ชอบมาก่อน
รสชาดชอบกล สงสัยเพราะน้ำมะนาวปลอมนั่นแหงๆ แต่ไม่แย่จนเกินไป
ที่นี่มี tonic แบบที่เราไม่รู้ว่ามันต่างกันยังไง
เห็นเพื่อนรัสเซียกิน gin กับ bitter tonic ก็เลยเอาบ้าง
และหลังจากเมาไปหลายรอบก็พบว่าไม่ชอบเท่าไหร่ จนตามหา tonic(ราคาถูก) จนเจอนั่นแหล่ะ
ไวน์(ราคาถูก) ก็ไม่ได้กินจริงจังมาสักพักแล้ว
ตีสามที่นู่นฮีคงหลับไปแล้ว
พี่คะ พี่จะมาลึกลับใส่หนูทำไม?
พี่มาของพี่ก่อน แล้วตอนนี้ปัญหามันก็มาเกิดขึ้นที่หนูแล้วนะเนี่ย แล้วหนูจะทำยังไง
เมาหัวคว่ำไปใครจะรับผิดชอบ?
แล้วพี่รู้มั๊ยว่าตอนที่พี่ไม่อยู่ตั้งเกือบสามเดือนแล้วไม่บอกกันนี่ มันลำบากจิตใจหนูมากเลย
ไอ้ที่แย่กว่าคือจะไปก็ไป จะกลับมาก็กลับ ทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น
ไอ้เราก็ปลงไปแล้ว นอนฟังเพลงเพ้ออกหักในไอพอดจนหลับไปหลายคืน
บ้าจริง นี่หนูร้องไห้นะ เข้าใจบ้างมั๊ยว่าอยู่ที่นี่มันก็ลำบากพอตัวอยู่แล้ว
หนูพยามอยู่เฉยๆแล้วพี่มาทำไม?
มีอยู่คืนนึงเหวี่ยงมากหนูฝันถึงพี่ด้วย
พี่ใส่เสื้อยืดแขนสั้นสีดำไม่มีลายกับกางเกงยีนส์ ยืนผมบางอยู่ข้างๆเพื่อนพี่(ที่หนูไม่รู้จักแต่รู้ว่ามีตัวตน)
นาฬิกาหน้าปัดดิจิทัลสายพลาสติกสีดำที่มือซ้ายกับรองเท้าผ้าใบกึ่งสปอร์ตที่ไม่ใช่คอนเวิร์ส
(มันคงจะวัยรุ่นไปสำหรับพี่สินะ)
พี่ไม่หันมามองทางหนูเลย ยืนยิ้มอยู่ได้ คนที่ยืนเลิ่กลักก็หนูนี่แหล่ะ(ดูเป็นกูมาก)
กลัวไม่สวยดูไม่เรียบร้อยตอนนั้น
ตื่นมาเหวี่ยงจัดจนขำว่าทำไมหนูต้องฝันถึงพี่ด้วย
พี่เข้าใจกันบ้างนะคะ หนูควรจะทำยังไงวะ?
เหล้าพี่ก็ไม่กิน แล้วพี่จะสนใจคนอย่างหนูบ้างหรือเปล่า
พี่ไม่ต้องลีลาลึกลับมากก็ได้ หนูไม่ค่อยมีเซ้นส์ ตามใครเค้าไม่ค่อยทัน
พี่คะ ถ้าพี่รู้สักนิด พี่จะบอกได้มั๊ยว่าหนูคิดไปเอง
หนูว่านะ บางทีมันคงจะดีกว่าถ้าหนูเพ้อไปคนเดียวเหมือนทุกครั้งที่ผ่านมา
