อาทิตย์ 220608 2142
เพิ่งรู้ว่า iPod เป็นอุปกรณ์สร้างความ Lonely ได้เป็นอย่างดี…..
มานั่งคิดเล่นๆ
เรามีของที่ซื้อเพราะตานั่นพอให้สะเทือนใจอยู่พอประมาณ
บางทีก็ซื้อในวันที่ได้ใช้เวลาร่วมกัน (แต่อยู่หลายคน)
บางทีก็ซื้อในวันที่บังเอิญเจอกัน
หรือก็ซื้อเพราะคำบอกเล่าแนะนำ…
ซึ่งทั้งหมดที่ว่านี้ เจ้าตัวไม่ได้รู้เรื่องอะไรด้วยเลย
ว่ามีเรื่องประสาทๆเกิดขึ้นกับอีกคน เพียงเพราะเหตุการณ์ที่ไม่มีที่มาที่ไป
ไม่มีแรงจูงใจใดๆทั้งสิ้น
เมื่อนั่งคิดดูแล้วก็พบเจอสิ่งของ ได้ดังนี้
(ไม่เรียงลำดับ)
4Gb-Silver-Nano iPod
น่าจะเป็นของที่แพงที่สุดเลย
ก็แค่อยากหาเรื่องคุย เราเห็นเค้ามี classic สีขาวอยู่อันนึง
ก็เลยถามว่า อยากซื้อ ipod บ้าง เอาอันไหนดี
ตอนแรกตานั่นบอกให้ซื้อ iTouch เราก็เลยบอกว่าคงไม่ไหว
เพราะว่า feature มากเกินความต้องการ
เค้าเลยบอกให้ซ้อ New Nano เราก็เลยถามว่าเอาสีอะไร
ขาวหรือดำ เค้าบอกว่า new nano ไม่มีสีขาว
(ความรู้เรื่อง ipod เราต่ำมาก) เค้าบอกให้ซื้อ silver เพราะ nano ไม่มีสีขาว
สงสัยจะไม่ชอบสีดำ….
ตอนนี้เลยได้ Nano สี Silver มากลิ้งอยู่ในกระเป๋า
ให้เหงา ให้ lonely ให้นั่งร้องไห้ได้เป็นประจำ
เอาไปอวดตานั่น พร้อมกับเคสหน้าตาดีสุดๆ
ก็เหมือนเดิม คู่กรณีไม่เคยรู้เลยว่า รุ่นนี้ชั้นซื้อตามคำแกบอกเลยนะ
ถ้าตอนนั้นมันบอกให้ไปซื้อ shuffle ก็คงจะซื้อตามแน่ๆ
Casio รุ่นอะไรไม่รู้ รู้แต่ชอบมาก
อันนี้ซื้อวันเงินเดือนออกเดือนที่แล้ว
วันเดียวกับที่เราเดินอ้อมไปครึ่งโลก
ทำเป็นเดินไปส่งตานั่นแถว Starbuck หารู้ไม่ว่า
วันนั้นเป็นจุดเริ่มต้นของการเสียสติที่สุดของเรา
และจากวันนั้นเป็นต้นมา เราก็ไม่เคยยิ้มคนเดียวได้เหมือนก่อนอีกเลย
หลังจากแยกกันแล้ว เราถึงเดินย้อนมาหาเพื่อน
เห็นไอ้พีใส่ casio เลยอยากได้บ้าง
ถามไปมา เฮ้ยราคาไม่แพง เลยให้มันพาไปซื้อ
ก็ได้อย่างที่ชอบมา (คนละแบบกับไอ้พี)
….เหมือนเดิม ก็ไปอวดตานั่น
แต่ก็ยิ่งกว่าเหมือนเดิม คือแล้วไง ????
โผล่ไปตอนมันอารมณ์ไม่ดีจากแฟนเก่าอีกแล้ว
ก็จ๋อยไป เก็บกลับมาเกือบไม่ทัน
หนังสือจำนวนหนึ่งที่ซื้อจาก kinokuniya สาขา paragon
ครั้งแรก บังเอิญเจอ ในวันศุกร์ฝนตก สภาพเหมือนป้าแมรี่ ป๊อบปิ้นส์
เราหอบหนังสือที่เลือกไว้เต็มสองแขน
มีร่ม หัวยุ่งๆ เพราะเพิ่งตากฝนมา
คุยกันเรื่องงานกับหนังสืออยู่ครึ่งชั่วโมง …. กูพูดไม่รู้เรื่องเพราะตกใจ
พูดรวนมาก พูดเร็วมากด้วย
ไม่คิดว่าจะเจอ…. เราซื้อหนังสือสองเล่ม
ตานั่นซื้ออีกสองเล่ม …. ครึ่งชั่วโมงต่อมา ก็แยกย้ายไปหาเพื่อนของตัวเอง
และมีหนังสืออีกจำนวนหนึ่งที่ซื้อทีร้านเดิม สาขาเดิม
แม้ไม่มีตานั่นอยู่ด้วย แต่เป็นการซื้อด้วยความระลึกถึง
เดินเลือกไป ก็คิดถึง(เค้าข้างเดียว)ตามไปด้วย
ข้าวของอีกเล็กน้อยที่เก็บไว้
วันนั้นบังเอิญไปกินเหล้าด้วยกัน….
เราลอกฉลากขวดเบียร์กลับบ้านมาด้วย
ทั้งลีโอ และไฮเนเก้น….. คนก็มองๆว่ามึงทำอะไร
คืนนั้นเราซื้อตุ้มหู
จงใจซื้อเลย เพราะอยากมีอะไรติดมือกลับบ้าน จะได้จำวันนั้นได้
ตานั่นทิ้งฝาซองบุหรี่ไว้ที่โต๊ะ เราก็เก็บกลับบ้าน
แอบไปหยิบนามบัตรเค้ากลับบ้านด้วยเหมือนกัน
ก็คงจะไม่โรคจิตเท่าไหร่มั๊ง
มีอะไรอีกล่ะ….หมดแล้วมั๊ง
นอกเหนือจากเพลงที่เราชอบ
เพราะเวลาฟังแล้วนึกถึงตานั่น ก็คงหมดแล้ว
อ้อ..
นอกเหนือจากเสื้อบางตัวที่บังเอิญชอบเป็นการส่วนตัว
แล้วดันไปคล้ายๆกับซื้อตานั่นก็คงจะหมดแล้วหล่ะ…
