220109 1544
อีกหน่อยคงไม่มีใครพูดคำว่าปีใหม่อีกเท่าไหร่นัก
เพราะนี่ก็เกือบจะเข้าเดือนสองเข้าไปแล้ว
แล้วโลกก็หมุนรอบพระอาทิตย์อีกหนึ่งครั้ง
พ่อนุ้ยเสียเมื่อดึกวันศุกร์ที่ผ่านมา
บัวโทรมาบอกตอน 9 โงของวันเสาร์
ตอนนั้นอาจจะยังสะลึมสะลืออยู่ แต่ก็ตกใจมาก
นุ้ยเป็นเพื่อนสนิทตั้งแต่ปลายๆปีสาม แล้วเราก็คุยกับมันมาโดยตลอด
คุยทุกเรื่อง เรื่องเรียน เรื่องวี เรื่องทำงาน จบมาแล้วคุยกันน้อยลง แต่ก็ยังสนิทใจเหมือนเดิม
งงๆอยู่ครึ่งวัน แต่ก็รวบรวมคนที่จะขึ้นไปเชียงใหม่ได้พอสมควร
พวกไอ้พีไปเย็นวันนั้นเลย
เรากับตี้ ไอ้เจดไปบ่ายวันอังคารและกลับคืนนั้นเลย
บรรยากาศก็เศร้าและอึมครึม เพราะว่าพวกเราส่วนใหญ่ที่สนิทๆกันก็รู้จักพ่อของนุ้ยทั้งนั้น
เคยไปนอนบ้านมันทุกคน พ่อกับแม่นุ้ยก็พาไปเที่ยวด้วย
มันเศร้าจริงๆ
ถึงบ้านเช้าวันพุธ แล้วก็หยุดยาวจนถึงวันนี้
ตอนนี้ชีวิตมีความสุขในระดับปกติ
เรื่องงานก็เคลียร์แล้วมั๊ง
เจอเพื่อนทุกอาทิตย์ ก็เลยมีความร่าเริงในชีวิตเหมือนคนอื่นขึ้นมาบ้าง
เป็น dynamic เป็นความสดใส เป็นสีสัน
ทั้งหมดนี้อาจเรียกรวมได้ว่า ความสุขแบบราบรื่น
